'Organist zijn is een heel mooi beroep. Maar ook een zwaar beroep. Ik ben benieuwd hoe de jonge generatie het gaat doen. Geloof maar dat het voor die jongens niet meevalt. Je zult maar een concert gegeven hebben waarvan je dacht, nou, dat liep aardig. En de volgende dag lees je in de krant dat je maar weer les moet gaan nemen. Dat tikt aan hoor! Maar ja, als je het goed doet, dan krijg je nu eenmaal veel kritiek. Hoor je nooit wat, dan deugt er iets niet. Ik ben trouwens blij dat de jonge generatie weer Jan Zwart speelt. Van de oudere generatie hoor je dat toch weinig. En als ze het al eens deden, dan bleken ze meestal geen antenne te hebben voor de uitvoeringswijze. Ik heb toen wel eens gedacht joh, waarom ga je niet eens met Asma praten? Daar kon je toch horen hoe het moet. Maar dan zeggen de heren, 'Wat, ik weer op les?' Maar dat bedoel ik ook niet. Ik bedoel gewoon dat je bij elkaar onder een kop koffie die muziek eens doorsnuffelt en het klankidioom bepraat. Waarom kan dat nou niet? Moeilijk hoor, dit orgelwereldje.'