Feike Asma is geboren op zondag 21 april 1912 in Den Helder, als zoon van Johannes Frederik Asma (1880-1963), koperslager van beroep, en Tjitske Visser (1879-…..) Uit het huwelijk van Johannes en Tjitske worden twee kinderen geboren. Tjitske bevalt op woensdag 7 maart 1906 van dochter Dirkie en zes jaar later, op zondag 14 april 1912, van zoon Feike Pieter. Al op jonge leeftijd krijgt Feike orgelles van zijn vader Johannes. Pa Asma is werkzaam op de scheepswerf en is daarnaast ook organist van de plaatselijke gereformeerde kerk en actief als koordirigent. Feike speelt op 12 april 1922, negen jaar oud, zijn eerste orgelbespeling met werken van o.a. Lemmens, Van ‘t Kruis en Rinck. Feike is zeer geïnteresseerd in de radioconcerten waar Jan Zwart in 1925 mee van start is gegaan. Na de lagere school te hebben afgerond volgt Feike een MULO- opleiding. In 1927, Feike is op dat moment 15 jaar oud, volgt hij zijn vader op als organist. Daarmee krijgt hij de beschikking over een klein orgel dat in 1916 door de orgelbouwer Pels & Zn uit Alkmaar is gebouwd. Het is een pneumatisch instrument en bevat negen registers die zijn verdeeld over twee klavieren en een pedaal. In hetzelfde jaar (1927) meldt Feike zich voor orgelles bij Jan Zwart. Voor deze lessen moet hij uit Den Helder naar Alkmaar reizen alwaar Jan Zwart orgellessen verzorgt in de Grote of St. Laurenskerk. Drie jaar later krijgt hij les op het Strümphler-orgel van de Hersteld Evangelisch Lutherse gemeente aan de Amster- damse Kloveniersburgwal. Op 24 maart 1930 vervangt hij zijn leermeester en verzorgt hij een radio-orgelconcert vanuit de Lutherse Kerk. Hij speelde toen o.a. de eerste symfonie van Guilmant. Al na korte tijd verzorgt Feike orgelconcerten en vervangt Jan Zwart wanneer dat nodig is. In 1933 wordt hij aangesteld als organist van de Hooglandse Kerk in Leiden, waar hij de beschikking krijgt over het eeuwenoude, oorspronkelijk door Pieter Janszoon de Swart in 1565 gebouwd orgel. Feike blijft bij Jan Zwart lessen volgen tot zijn leermeester in 1937 overlijdt. Feike trouwt, 27 jaar oud, op woensdag 3 april 1940 met Jaqueline Theodora Henrika Dolkens, 35 jaar, geboren in ‘s Gravenhage op donderdag 30 maart 1905, dochter van Bastiaan Dolkens (1872-1919) en Theresia Cornelia van Amelsfort (1868-1933), eerder gehuwd geweest met Bernardus Richters (1903-1985), gescheiden op 10 februari 1939. Feike en Jaqueline vestigen zich aan de Rijnzichtweg in Oegstgeest. Uit het huwelijk van Feike en Jaqueline worden twee kinderen geboren, dochter Sonja Tjitske (1940-2015) en een zoon Feike (1941). Van Leiden ging hij in 1943 naar de Evangelisch-Lutherse Kerk te Den Haag, ook wel Lutherse Burgwalkerk genoemd. Hier bevindt zich een groot orgel van de orgelmaker J.H.H. Bätz uit 1753. In 1965 verhuisde Asma nog eenmaal, nu naar Maassluis. Hier werd hij de vaste bespeler van het uit 1732 daterende orgel in de Groote Kerk, gebouwd door Rudolf Garrels. Aan het Koninklijk Conservatorium te Den Haag studeerde Asma directie bij Jan Koetsier en piano en compositie bij Hugo van Dalen. Daarnaast volgde hij lange tijd bij Eduard Flipse lessen in orkest- en koordirectie. In 1950 en 1951 nam hij deel aan de meestercursus voor dirigenten van Paul van Kempen te Siena. Incidenteel nam hij een orgelles bij Flor Peeters. Gedurende zijn arbeidzame leven gaf Feike Asma vrijwel dagelijks door het hele land orgelconcerten, die veel bezoekers trokken. Hij was een pleitbezorger van de Franse symfonische orgelmuziek van componisten als César Franck, Guilmant, Boëllmann, Vierne en Widor. Hiervoor ontving hij in 1964 de Franse onderscheiding Arts-Sciences-Lettres Diplome de Médaille Argent en in 1975 de onderscheiding Diplome de Médaille Vermeil. In 1967 werd hij geridderd in de Orde van Oranje- Nassau. De stad Rotterdam heeft hem de Wolfert van Borselenpenning toegekend. De NCRV heeft Feike in de gelegenheid gesteld de volledige sonates/symfonieën van Guilmant en Widor op de plaat te zetten vanuit de Parijse St-Sulpice (het orgel van Widor). Op 18 december 1984 overleed Feike Asma en werd op de Nieuwe Oosterbegraafplaats te Amsterdam begraven. Eigen stijl Feike Asma had een geheel eigen speelstijl, die binnen een halve minuut herkenbaar was. Deze bestond o.a. uit de toonvorming: hij kon ieder orgel anders laten klinken door zijn toucher, zijn registratiekeuzes en zijn eigen interpretatie van het muziekstuk, met veel agogische accenten en tempo schommelingen. Daarmee heeft hij een groot deel van de jonge organisten-in-wording geïnspireerd, ook al gaf hij weinig les. Asma werkte wel mee aan de film van Herman van der Horst: "Toccata", die in de Oude Kerk in Amsterdam is opgenomen, waarbij Feike op het Vater/Witte-orgel de bekende Toccata und Fuge F-Dur van J.S. Bach speelde.Arie geeft in die jaren tal van concerten. Een (verkorte) recensie uit het Deventer Dagblad van vrijdag 21 mei 1926 geeft een goed beeld van zijn rol als concert- organist. ‘ Jaqueline overlijdt op op 28 juli 1982, 77 jaar oud. Op vrijdag 9 december 1983 trouwt Feike opnieuw met Willy Cornelia van der Kamp. Uit dit huwelijk worden geen kinderen geboren.

Publicatiedatum 14 januari 2022